บทที่ 35 ไว้ค่อยเป็นวันหลังเถิด

ตอนที่ 35 ไว้ค่อยเป็นวันหลังเถิด

“ดูเหมือนชานั่นจะมีปัญหา...” องค์ชายหกพึมพำเสียงต่ำ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ขณะเหลือบสายตาไปยังถ้วยชาที่วางอยู่บนโต๊ะ

ทั้งคู่สบตากันครู่หนึ่ง ราวกับต่างฝ่ายต่างเข้าใจโดยไม่จำเป็นต้องเอ่ยสิ่งใดออกมา

ฤทธิ์ยาที่แฝงมาในชาอุ่นกำเริบหนักขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายของหลิงเย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ